A meaningful representation in most succinct manner in social media is perhaps with profile pictures of users. These are present in every engagement on any platform alongside rival techniques such as creating posts, sending and receiving messages, viewing search results, filtering friend suggestions, integrating company interests, entrepreneurship frames, and even having interactions filtered in the form of career options and computer-generated interactions. Although their physical size is small, profile pictures are still framed as interfaces of identity, whereby the self is transformed into visible images that can be interpreted, particularly through contemporary cultural codes, current cultural practice norms, and even some social structures such as norms and values. The main objective of this paper is to investigate the current status of research on the uses of profile pictures in identity formation and to evaluate the key recommendations and lessons as well as truths revealed over the course of more than 30 research studies dedicated to the topics such as profile picture usage as an identity profile and selfie, use of visual representation in managing social media, and presentation patterns of digital self. To this end, the study seeks to address three research questions: how do profile pictures come into the build up of personal, social, cultural, professional and corporate as well as symbolical identities, what processes are there in theory and why, and which ways of investigating such complexities are the most pertinent. Imposed that the study follows the terms, a corpus-based research is carried out whereby cautiously all the elements investigated will be past and present profile picture research over here through coding broken down by year, theme, method of inquiry; platforms used and types of profiles. The spelling functions of profile pictures show that they provide for the construction of identity pronounced by a number of mechanisms. The five mechanisms of identity construction are manufactured spectacle, acted sincerity, conformity to norms, expectation of audience, and identification by representation. It also (a) is evident that profile pictures should not be viewed as a single and isolated action, for they have been waxing and waning under the impact of stereotypic practices specific to women and men, ethnic and age groups, cultures, professional areas, peer groups, which can also be adjusted by such conditions as features of the medium, technologies, and symbolic consumption of non fungible token avatars. To the field, the paragraph introduces a new identity face theory ‘profile picture as an identity interface’ and provides a plan focusing on the future of research, combining analysis of visual contents, studies of platforms, understanding of audience, pattern of computation manipulation of a picture data and extraction of identity narratives using distinct services.
The association between madness and the oppression of women is a trope of narratives focusing on women which can support a sexist or a feminist perspective —women’s psychological distress being either a proof of their inferiority or a result of their systematic oppression. Contemporary representations of female characters suffering from mental distress build on this tradition and play with it as they question the gender norms that tend to produce personality disorders. Such representations are also shaped by the society that produced them and, in this case, the emergence of “therapy culture” (Füredi 2004) may have political consequences for the meaning conveyed by the shows. Comparing Ally McBeal (Fox, 1997-2002) and Crazy Ex-Girlfriend (The CW, 2015-2019) allows for an analysis that covers two decades and major social and economic evolutions to adopt a social and historical perspective on the representation of female characters suffering from mental health issues in US TV series. This chapter aims at comparing the two shows to see how the treatment of mental distress in female characters points to gender dynamics and how it can contribute to challenging the norm. It argues that there are broader issues of identity and social norms at stake in the representation of mental distress in female heroines.
Daniel F. Escobar, Carlos Navarro, Evangelia Papaspyrou
Planetary scale computation is evolving the way we digitize the physical urban space. The following research aims to provide an architectural response to the accelerating digitization of our physical world and societal life processes of economy and communications. It acknowledges the legitimate bias in the perceptual value of territories favored by the new Attention Economy of the Metaverse and Blockchain-based Virtual Environments. It proposes the analogy of a theme park derived from the distorted collective vision of todayÂs reality, of a reduced collection of favored attraction locations. The research provides first a review of contemporary studies related to the operation of the Attention Economy in the Metaverse, Web3 platforms, and Gamified Virtual Environments, as well as studies on recent architectural expressions or typologies of these spaces. A series of methodologies are described next to convey the impact of recent advances in Artificial Intelligence (AI) on the creation of digital personas and worldmaking for this type of economy. The methodologies comprise a three-stage workflow based on data mining and curation, processing through AI-aided generative methods, and implementation with game engine environments, ultimately discussed regarding simulation and creative agency.
Başta sinemacılar, yazarlar, reklamcılar, halkla ilişkiler uzmanları, oyun tasarlayanlar, dijital eser üretenler olmak üzere bütün hikâye anlatıcıları, hedef kitlelerine ulaşmak için transmedya anlatı öğelerini günümüzde artarak daha fazla kullanmaktadırlar. Bu çalışmada sanattan eğitime, yazın dünyasından pazarlamaya pek çok alanda kendine yer bulan transmedya hikâyeciliği anlatı türünün blok zinciri teknolojisine bağlanan sanat eserlerini ifade eden dijital varlıklar olan NFT’lere ne gibi katkılar sağlayacağı irdelenmiştir. Çalışmadaki temel amaç; NFT dünyasını transmedya hikâye anlatıcılığı çerçevesinde tartışmaktır. Literatür taramasına dayalı olarak yapılan bu çalışmada NFT’yi transmedya hikâye anlatıcılığı ile ele alarak, güncel NFT örnekleri üzerinden tartışmak hedeflenmiştir. Son birkaç yılda adından söz ettiren; literatürde hakkında henüz çok az sayıda çalışmanın olduğu NFT (Non-Fungible Token) dünyası yapısal özellikleri gereği transmedya hikâye anlatıcılığına uzak olmayan bir dünyadır. Sanatın üretiminden sanatla buluşan tüketici deneyimine kadar kalıcı değişimlere yol açan dijitalleşme; sonunda NFT ile -dijital para olarak tanımlanabilecek coin ve token’ların bir alt versiyonu olarak- hayatımıza girmiştir. Dijital pasaport olarak tanımlanabilecek olan NFT’ler tıpkı transmedya hikâye anlatıcılığında olduğu gibi farklı platformları harmanlayarak kullanıcıya dijital dünyaya seyahat etme imkânı sunmaktadır. Transmedya hikâyecilik anlatısının NFT dünyasına katkı sağlayabileceği gibi NFT’lerin de bir hikâye anlatım aracı olarak transmedya hikâye anlatımında kullanılan bir araç olabileceği görülmüştür. Her ikisi de çoklu medya kullanımı, hikâyeleştirme, oyunlaştırma stratejileri ve topluluklar tarafından beslenen kavramlardır. Bu noktada ortak paydada buluştuklarında dönüştürecekleri ve katkı sağlayacakları pek çok alan olduğu tespit edilmiştir. Yapılan literatür taramasında NFT ekosisteminin gelişmesi için NFT’lerin hikâye evrenine sahip olmasının öneminin vurgulandığı tespit edilmiştir. Bu bağlamda tıpkı transmedya hikâyecilikte olduğu gibi dijital oyunlar, uygulamalar, hayran kültürü, web siteleri gibi farklı araçlarla NFT’lerin hikâyelerini yaymak ve satın alan kişiyi de evrenin parçası yapmak önem taşımaktadır. NFT’lerin çoğalması ve üretiminin benimsenmesi ile birlikte alanda önemli bir piyasa oluşacağından gelecek yıllarda bu konuda daha fazla araştırma yapılacağı öngörülmektedir. Transmedya hikâyeciliği kapsamında konunun ele alınmasına literatürde hemen hemen hiç rastlanmadığından çalışmanın bu yönüyle öncü çalışmalardan biri olacağı düşünülmektedir. Bu çalışmada sanattan eğitime, yazın dünyasından pazarlamaya pek çok alanda kendine yer bulan transmedya hikâyecilik anlatı türünün blok zinciri teknolojisine bağlanan sanat eserlerini ifade eden dijital varlıklar olan NFT’lere ne gibi katkılar sağlayacağı irdelenmiştir. Çalışmadaki temel amaç; NFT’lerin transmedya hikâye anlatıcılığı çerçevesinde ele alınıp alınamayacağını tartışmaktır. Literatür taramasına dayalı olarak yapılan bu çalışmada NFT’yi transmedya hikâye anlatıcılığı ile ele alarak, güncel örnekler üzerinden tartışmak hedeflenmiştir. Transmedya hikâyecilik anlatısının NFT dünyasına katkı sağlayabileceği gibi NFT’lerin de bir hikâye anlatım aracı olarak transmedya hikâye anlatımında kullanılan bir araç olabileceği görülmüştür. Her ikisi de çoklu medya kullanımı, hikâyeleştirme, oyunlaştırma stratejileri ve topluluklar tarafından beslenen kavramlardır. Bu noktada ortak paydada buluştuklarında dönüştürecekleri ve katkı sağlayacakları pek çok alan olduğu tespit edilmiştir. NFT’lerin çoğalması ve üretiminin benimsenmesi ile birlikte alanda önemli bir piyasa oluşacağından gelecek yıllarda bu konuda daha fazla araştırma yapılacağı öngörülmektedir. Transmedya hikâyecilik kapsamında konunun ele alınmasına literatürde hemen hemen hiç rastlanmadığından çalışmanın bu yönüyle öncü çalışmalardan biri olacağı düşünülmektedir.