Essays on the cryptocurrency market

Abstract

Η παρούσα διδακτορική διατριβή διερευνά τον εξελισσόμενο ρόλο του Bitcoin στο διεθνές χρηματοοικονομικό σύστημα, εστιάζοντας τόσο στις δυναμικές αλληλεπιδράσεις του με τις παραδοσιακές αγορές, όσο και στους μακροοικονομικούς παράγοντες που καθορίζουν τη μεταβλητότητά του. Η διατριβή αποτελείται από τρία εμπειρικά δοκίμια. Στο πρώτο κεφάλαιο εφαρμόζεται η μεθοδολογία των Atasoy και Özkan (2024), η οποία επιτρέπει τον εντοπισμό περιόδων εντός του συνολικού δείγματος κατά τις οποίες εκδηλώνονται επεισόδια contagion μεταξύ των εξεταζόμενων μεταβλητών. Το προτεινόμενο πλαίσιο συνδυάζει το υπόδειγμα DCC-GARCH με χρονικά μεταβαλλόμενους ελέγχους αιτιότητας κατά Granger, προκειμένου να διερευνηθεί η ύπαρξη contagion μεταξύ του Bitcoin και βασικών κατηγοριών περιουσιακών στοιχείων, όπως οι μετοχές, ο χρυσός, τα ομόλογα και ο δείκτης δολαρίου των ΗΠΑ. Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι παρατηρείται σποραδικό και μη συστηματικό contagion, γεγονός που υποδηλώνει ότι το Bitcoin δεν συνιστά πηγή συστημικού κινδύνου. Ωστόσο, η περίοδος της πανδημίας COVID-19 αποτελεί σημείο καμπής στη δομή των συσχετίσεων, καθώς οι δυναμικές συσχετίσεις εμφανίζουν διαφοροποιημένα πρότυπα και εντονότερες διακυμάνσεις, ιδίως όσον αφορά τη σχέση του Bitcoin με την αγορά μετοχών των ΗΠΑ. Το δεύτερο κεφάλαιο επεκτείνει την ανάλυση του πρώτου, προβαίνοντας σε σαφή διάκριση μεταξύ contagion και interdependence. Η ανάλυση πραγματοποιείται στο πεδίο των συχνοτήτων, αξιοποιώντας τη μεθοδολογική προσέγγιση των Bodart και Candelon (2009). Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν την ύπαρξη αμφίδρομου contagion αλλά και interdependence μεταξύ του Bitcoin και μεγάλων διεθνών χρηματιστηριακών αγορών, ιδίως των Ηνωμένων Πολιτειών, κυρίως κατά την μεταπανδημική περίοδο. Τα αποτελέσματα αυτά υποδηλώνουν αυξανόμενη ενσωμάτωση στις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές του Bitcoin τόσο με ανεπτυγμένες όσο και με αναδυόμενες οικονομίες και αμφισβητούν την υπόθεση του «ασφαλούς καταφυγίου», υποστηρίζοντας ότι συμπεριφέρεται κυρίως ως περιουσιακό στοιχείο κινδύνου. Στο τρίτο κεφάλαιο διερευνώνται οι μακροοικονομικοί προσδιοριστικοί παράγοντες της μεταβλητότητας του Bitcoin μέσω ενός μικτής συχνότητας υποδείγματος GJR-GARCH-MIDAS-X, το οποίο ενσωματώνει 21 μακροοικονομικούς δείκτες. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι δείκτες οικονομικής και χρηματοοικονομικής αβεβαιότητας, η βιομηχανική παραγωγή, οι χρηματοοικονομικές συνθήκες, η ρευστότητα και μεταβλητές που σχετίζονται με τον πληθωρισμό επηρεάζουν σημαντικά τη μακροχρόνια μεταβλητότητα του Bitcoin. Συνολικά, τα ευρήματα της διατριβής υποδεικνύουν ότι το Bitcoin έχει μετεξελιχθεί από ένα σχετικά απομονωμένο ψηφιακό περιουσιακό στοιχείο σε ένα ολοένα και περισσότερο ενταγμένο στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα και εξαρτώμενο από μακροοικονομικές συνθήκες χρηματοοικονομικό μέσο, χωρίς ωστόσο να συνιστά έως σήμερα πηγή συστημικού κινδύνου για το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα.